عیار یک جنبش

توضیحات

در تاریخ انقلاب اسلامی و حتی در جریان‌های دینی و انقلابی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، گروه‌های مختلفی بودند که ابتدا با مبانی اسلام و اهداف انقلاب آغاز به کار کردند، اما پس از مدتی به ضد خود تبدیل شدند. انجمن حجتیه که روزگاری برای ترویج مبانی ناب فرهنگ مهدویت شکل گرفت و در ابتدا در ظاهر زاویه‌ای با انقلاب اسلامی نداشت، از جمله این گروه‌هاست. همچنین جریان «نهضت‌های آزادی‌بخش» به رهبری سید مهدی هاشمی معدوم که در شعار خود پیگیری اهداف انقلاب اسلامی را فراتر از مرزهای جغرافیایی وعده می‌داد، اگرچه گروه بزرگی نبود، اما به انحرافی بزرگ و خطرناک انجامید. یکی دیگر از این جریانات که در دوران سازندگی و در سایه گفتمان‌سازی رهبر معظم انقلاب اسلامی برای گسترش عدالت خواهی در جامعه شکل گرفت، و در ابتدا خود را کاملاً در مسیر ولایت فقیه و اصول انقلاب معرفی می‌نمود، جنبش عدالت‌خواهی است. این جریان که در ابتدا با ادعای محوریت عدالت‌خواهی گفتمان سازی شده توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی، آغاز شد؛ به تدریج مفهوم عدالت را از ولایت جدا کرده و آن را به طور مستقل تعریف کرد. بعدها، این جریان به برخی از اصول انقلاب اسلامی تعرض نموده و حتی جمهوری اسلامی را از انقلاب اسلامی تفکیک نمود. با شعار «اولویت عدالت بر شریعت»، بسیاری از احکام اسلامی را در تضاد با عدالت مورد ادعای خود قرار داد که در حقیقت، این خود یک بی‌عدالتی آشکار بود. در نهایت، این جریان که در ابتدا به عدالت پایبند بود، طی دهه‌های اخیر شاهد انحرافاتی در برخی چهره‌های شاخص آن بود که عملاً به ابزار سیاسی برخی جریانات مغرض تبدیل شدند؛ جریاناتی که در تضاد کامل با اصول عدالت حرکت می‌کنند.

این جریان که مبانی غیرانقلابی را به عنوان الگوی راه به بدنه حزب‌اللهی القاء می‌کند و گاهی با تکفیر جریان دینی و انقلابی ناب، خود را تنها راه نجات انقلاب اسلامی معرفی می‌نماید، در عمل به اختلاف‌افکنی میان نیروهای انقلاب پرداخته و با معیارهای خودمحورانه، اعضای خود را از سایرین جدا می‌کند. این جریان، با توهمات انتخاباتی خود، اقلیتی از افراد را پیروز تمامی انتخابات‌ها دانسته و به ابزاری در دست جریانات مخالف انقلاب برای تشتت آرای نیروهای انقلاب در انتخابات تبدیل شده است. در عمل، این اقدامات ضربه‌هایی به بدنه انقلاب اسلامی وارد کرده است.

این جریان، یکی از گروه‌های سیاسی و اجتماعی است که به رغم فعالیت در سطح جامعه و تلاش برای جذب بدنه اجتماعی، هیچ‌گاه پشتوانه مردمی قابل توجهی که برای یک جنبش اجتماعی لازم است را نداشته و تبدیل به بخشی از پازل و سناریوی مخالفان انقلاب شده است.

عیار یک جنبش درصدد بررسی خاستگاه، سیر تاریخی، مبانی اندیشه‌ای و کنش‌گری‌های جنبش موسوم به عدالت‌خواه دانشجویی در بستر زمان بود. جنبشی که با ادعای انقلابی‌گری و با محفل‌گرایی توانسته بود در ساختارهای قدرت ریشه بدواند و خود را به‌عنوان نماد انقلاب و انقلابی‌گری به جامعه عرضه و بخش‌هایی از بدنه اجتماعی جبهه انقلاب را اغواء نماید.

این کتاب که بخش اندکی از انحرافات این جریان را به روایت مستندات، اظهارات و کنش این جریان به تصویر کشیده است، در دو فصل و 125 صفحه، توسط ابوالفضل صفری، از پژوهشگران سیاسی به نگارش درآمد و در سال 1403 توسط انتشارات دیدمان متشر شده است. رفتارهای نابخردانه در حوزه برجام و مذاکرات هسته‌ای و تفرقه افکنی در بین نیروهای انقلاب و حتی دولت وقت با نظام جمهوری اسلامی، مقصرنمایی در تمام مسائل کشور از رهبر انقلاب، فتنه ۸۸، پرونده سازی و ترور شخصیت چهره‌های برجسته نظام و مراجع گفتمانی و فکری جبهه انقلاب، عدالت خواهی بر مبنای اخبار فیک و دروغ و دروغ پردازی در فساد نمایی از افراد و گروه‌ها در عین آلوده بودن خود ایشان به انواع مفاسد، بخشی از مباحثی است که در این کتاب مورد بررسی قرار می‌گیرد.